Τιμές καυσίμων στο Libya

Τιμές Καυσίμων στη Λιβύη: Τα Φθηνότερα Αέρια στον Κόσμο

Η Λιβύη έχει τη φθηνότερη βενζίνη στη Γη. Με περίπου $0.023 ανά λίτρο — περίπου $0.09 ανά γαλόνι ΗΠΑ — ένας Λίβυος οδηγός πληρώνει λιγότερο για μια πλήρη δεξαμενή παρά ό,τι οι περισσότεροι άνθρωποι παντού πληρώνουν για έναν μόνο καφέ. Σε τοπικούς όρους, ένα λίτρο κοστίζει περίπου 0.15 LYD. Αυτό τοποθετεί τη Λιβύη 1η από 170 χώρες για τις χαμηλότερες τιμές αντλίας στον κόσμο, πολύ κάτω από τον παγκόσμιο μέσο όρο περίπου $1.484 ανά λίτρο. Το πετρέλαιο τιμολογείται ταυτόσημα, σε περίπου $0.023 ανά λίτρο.

Πώς μπορεί το καύσιμο να κοστίζει σχεδόν τίποτα;

Η σύντομη απάντηση είναι μία λέξη: επιδοτήσεις. Η Λιβύη είναι μεγάλος εξαγωγέας πετρελαίου — το πετρέλαιο βρίσκεται στο κέντρο της οικονομίας της, αποτελώντας την συντριπτική πλειοψηφία των κυβερνητικών εσόδων και των εξαγωγικών εσόδων. Καθιστώντας τις μεγαλύτερες αποδεδειγμένες αποθέσεις αργού στην Αφρική, η χώρα έχει ανέκαθεν αντιμετωπίσει φθηνό εγχώριο καύσιμο ως ένα είδος γεννητικού δικαιώματος για τους πολίτες, χρηματοδοτημένο απευθείας από τα έσοδα πετρελαίου. Αντί να φορολογεί το καύσιμο όπως κάνουν οι περισσότερες κυβερνήσεις, η Λιβύη κάνει το αντίθετο: χύνει δημόσια χρήματα για να κρατήσει τις τιμές σταθερές σε ένα μικρό κλάσμα αυτού που αξίζει το καύσιμο πραγματικά στις παγκόσμιες αγορές.

Επειδή η τιμή καθορίζεται διοικητικά παρά από την αγορά, ανέβαινε σχεδόν δεν κινείται ακόμα και όταν το παγκόσμιο αργό κυμαίνεται άγρια. Δεν υπάρχει ουσιαστικά χώρος φόρου καυσίμων που να είναι ενσωματωμένο στην τιμή αντλίας — ο αριθμός που πληρώνετε αντανακλά μια πολιτική απόφαση, όχι το κόστος διύλισης, εισαγωγής και διανομής του προϊόντος. Το χάσμα ανάμεσα στην επιδοτημένη τιμή και στο πραγματικό κόστος είναι τεράστιο, και αυτό το χάσμα απορροφάται από το κράτος.

Η στροφή νομίσματος και εισαγωγής

Εδώ η κατάσταση της Λιβύης γίνεται περίπλοκη. Αν και εξάγει αργό πετρέλαιο, η Λιβύη δεν διυλίζει αρκετά για να ικανοποιήσει τη δική της εγχώρια ζήτηση. Χρόνια σύγκρουσης κατέστρεψαν την ικανότητα διύλισης, οπότε μεγάλο μέρος της ολοκληρωμένης βενζίνης και του πετρελαίου είναι στην πραγματικότητα εισαγόμενο — και στη συνέχεια πωλείται εγχώρια σε ένα κλάσμα αυτού που πληρώθηκε. Αυτό καθιστά την επιδότηση διπλάσια ακριβή: το κράτος αγοράζει καύσιμο στο εξωτερικό σε σκληρό νόμισμα και το αναπωλεί για λεπτά σε Λίβυο δινάρι.

Η αδυναμία του δινάρι έναντι του δολαρίου ΗΠΑ επιδεινώνει την καταπόνηση. Επειδή οι εισαγωγές πληρώνονται σε δολάρια ενώ τα έσοδα αντλίας φθάνουν σε ένα μαλακό τοπικό νόμισμα, κάθε λίτρο που πωλείται εμβαθύνει την δημοσιονομική τρύπα. Αυτή η δυναμική ενθαρρύνει επίσης ανεξέλεγκτη λαθραία κατάσταση: με τιμές τόσο χαμηλές, το καύσιμο απορρέει συστηματικά σε όλα τα σύνορα για να αναπωληθεί σε ισοτιμίες αγοράς αλλού, μια χρόνια αποστράγγιση που διαδοχικές λίβυες κυβερνήσεις έχουν αγωνιστεί να σταματήσουν.

Είναι η τάση πιθανό να διαρκέσει;

Δεν υπάρχει αξιόπιστη ιστορία τιμών διαθέσιμη για να χαράξουμε ένα σαφές σχέδιο τάσης, αλλά οι δομικές πιέσεις είναι καλά γνωστές. Το υπερφθηνό καύσιμο είναι χαρακτηριστικό των πλούσιων πετρελαίου κρατών που στηρίζονται σε επιδοτήσεις — μια λέσχη που περιλαμβάνει Ιράν και Βενεζουέλα, και τα δύο που κάθονται κοντά στο κάτω μέρος του παγκόσμιου πίνακα τιμών δίπλα στη Λιβύη. Ακόμα και συνάδελφοι αφρικανοί παραγωγοί πετρελαίου όπως Αγόλα χρεώνουν αισθητά περισσότερα μόλις οι δικές τους μεταρρυθμίσεις επιδοτήσεων άρχισαν να κόβουν. Το μάθημα σε αυτές τις οικονομίες είναι συνεχές: οι επιδοτήσεις τόσο γενναίες είναι δημοσιονομικά εύθραυστες, και η πίεση να ανεβάσουν τις τιμές τείνει να χτίζεται με την πάροδο του χρόνου, ακόμα και αν η αλλαγή έρχεται αργά.

Προς το παρόν, όμως, η Λιβύη παραμένει ανώμαλη παγκοσμίως. Μπορείτε να τη συγκρίνετε με κάθε άλλη χώρα στη παγκόσμια απεικόνιση τιμών καυσίμων για να δείτε ακριβώς πόσο κάτω από τη συσκευή κάθεται.

Συχνές Ερωτήσεις